Zamanın Katmanları – İz, benim için yalnızca bir seramik serisi değil; içimde birikenlerin toprakta görünür hâle gelme biçimi.

 

Kırmızı çamurun derin tonu saklı kalan duyguların ağırlığını taşırken, yüzeyde üst üste binen katmanlar zamanın içimde bıraktığı izleri açığa çıkarıyor. Her kazı, her aşınma yaşanmış bir halin tortusu.

 

Bu formlar bir şeyi gizlemek için değil, katmanları kabul etmek için var. Çünkü zaman silmiyor; dönüştürüyor. Yaşanan hiçbir şey bütünüyle kaybolmuyor, yalnızca biçim değiştiriyor.

 

Yüzeyde görülen yoğunluk bir kırılganlık değil; içinden geçilmiş olmanın sessiz gücü. İçte bıraktığım parlaklık ise her şeye rağmen canlı kalan merkezi hatırlatıyor.